Το τσίπουρο είναι ένα ελληνικό οινοπνευματώδες ποτό με 36 ως και 45 αλκοολικούς βαθμούς. Το τσίπουρο εμφανίστηκε πριν από 7 περίπου αιώνες στα μοναστήρια του Αγίου Όρους. Λέγεται δηλαδή, πως ξεκίνησε τον 14ο αιώνα από τους μοναχούς που ζούσαν στα μοναστήρια του Αγίου Όρους και με τα χρόνια εξαπλώθηκε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και κυρίως στη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και την Κρήτη. Σε άλλες χώρες ποτά παρεμφερή με το τσίπουρο είναι η ιταλική γκράπα, το αράκ της Μέσης Ανατολής και η ζιβανία της Κύπρου.

Το τσίπουρο είναι ένα απόσταγμα από τα παραπροϊόντα του κρασιού, συγκεκριμένα είναι ένα απόσταγμα από στέμφυλα που αποτελούν και την πρώτη ύλη για την παραγωγή του τσίπουρου. Τα στέμφυλα είναι στην πραγματικότητα η μάζα του σταφυλοπολτού που αποτελείται από τους φλοιούς των σταφυλιών, τα γίγαρτα δηλαδή τα κουκούτσια και ένα ποσοστό αζύμωτου γλεύκους δηλαδή μούστου. Το τσίπουρο, η ρακή και η τσικουδιά –ονομασίες του ούζου στην Κρήτη- είναι το ίδιο πράγμα. Οι διαφορές τους σχετίζονται με την ντοπιολαλιά και μόνο.

Το τσίπουρο πίνεται σκέτο και σε χαμηλή θερμοκρασία. Η ιδανική του θερμοκρασία είναι οι 10 βαθμοί, παγωμένο δηλαδή από το ψυγείο ή με την προσθήκη πάγου, για όσους θέλουν να το νερώσουν. Το τσίπουρο συνοδεύει το σύνολο των ελληνικών μεζέδων και μπορούμε να το βρούμε σε δύο εκδοχές. Με γλυκάνισο και χωρίς αυτόν. Αρκετοί μπερδεύουν το τσίπουρο με το ούζο. Η βασική διαφορά τους είναι ότι το τσίπουρο έχει ως πρώτη ύλη τα υπολείμματα της οινοποίησης, τα οποία ζυμώνονται σε χαμηλές θερμοκρασίες και αποδίδουν τα αρώματα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των σταφυλιών ενώ είναι δυνατόν να προστεθούν και ελαφριά αρώματα καρπών ή μυρωδικών. Η απόσταξη μπορεί να πραγματοποιηθεί 1-2 ή ακόμα και 3 φορές, ανάλογα με τον χαρακτήρα του αποστάγματος.

Το ούζο είναι η πρόσμειξη καθαρής αλκοόλης γεωργικής προελεύσεως με μια μεγάλη ποικιλία από αρωματικά, μπαχαρικά, φρούτα, καρπούς ή φυτά. Η αλκοόλη γεωργικής προελεύσεως συνήθως παράγεται από τα αποσταγματοποιεία και λαμβάνεται με απόσταξη ύστερα από αλκοολική ζύμωση ζαχαρούχων και αμυλούχων γεωργικών προϊόντων. Ως πρώτη ύλη χρησιμοποιούνται διάφορες γλυκαντικές ύλες όπως η μελάσα, τα χαρούπια, τα σύκα, τα δαμάσκηνα καθώς και το κρασί, από το οποίο λαμβάνεται με κλασματική απόσταξη. Στην συνέχεια η καθαρή αυτή αλκοόλη χρησιμοποιείται για την παραγωγή του ούζου.

Το τσίπουρο σερβίρεται σε μικρά ποτήρια και καταναλώνεται κάποιες φορές σκέτο, αλλά συνήθως σε συνοδεία με μεζέδες. Εκλεκτοί μεζέδες για τσίπουρο θεωρούνται ο παστουρμάς, τα παστά και οι ελιές. Σε κάποια μοναστήρια του Αγίου Όρους οι μοναχοί υποδέχονται τους επισκέπτες με τσίπουρο και ένα λουκούμι.